Voor u gevonden

Uit de Informatieprofessional: Informatieprofessionals, verenigt u!

openbibliotheken
In Informatieprofessional nummer 4 van deze jaargang verscheen onderstaande column. Iets zegt me dat de boodschap ervan misschien nog niet voldoende is aangekomen, en dat we de komende week over het onderwerp informatievrijheid en de rol van (openbare) bibliotheken eens een goede discussie met elkaar aan zouden moeten gaan. Wie doet er mee? Informatieprofessionals, verenigt u! Er waart een spook door de wereld. Het spook van de informatievrijheid. Alle oude machten van de oude wereld hebben zich ertegen verenigd: platenbazen en Hollywood, uitgevers en rechters, regeringen en de Stichting Brein. Maar de strijders voor internetvrijheid laten steeds luider van zich horen en organiseren zich vanachter hun laptops. De geschiedenis van de informatiemaatschappij is een geschiedenis van strijd. Een strijd tussen degenen die informatie commercieel exploiteren en degenen die haar vrij willen kunnen gebruiken. Om meer te weten over de wereld, om te leren, om zich te vermaken en esthetisch genot te beleven, om hun ervaringen en creativiteit te delen. Een strijd tussen rechthebbenden die informatie slechts als handelswaar zien, en rechtelozen die slechts tegen betaling het recht op toegang kunnen verwerven. Tussen de strijdende partijen bevindt zich de klasse van de informatieprofessionals. Zij pretenderen een onpartijdig doorgeefluik te zijn. Maar zij kunnen niet langer neutraal blijven, want feitelijk zijn ze het al niet meer. Al tijden zijn ze in onderhandeling met rechthebbenden over de voorwaarden waaronder zij informatie mogen doorleveren. In tijden van informatiedragers konden bibliothecarissen hun gang gaan. Maar processoren en glasvezelkabels transformeerden de informatieverspreiding. Papier en vinyl, celluloid en videotape maakten plaats voor almaar kleinere geheugenchips en bliksemsnel optisch informatietransport. Het op klassiek massamediale leest geschoeide web veranderde in een sociaal netwerk waarop honderden miljoenen internauten rond de klok informatie met elkaar uitwisselen: e-mails, tweets, foto’s, filmpjes, muziek en tips over wat waar te vinden is. De informatiekapitalisten, gesteund door wetgeving die na een krachtige lobby het digitale domein onder hun controle bracht, trekken aan de touwtjes. De informatie­mediairs hebben geen onderhandelingspositie. Hun poortwachtersfunctie erodeert zienderogen. Thans moeten zij het doen met de kruimels die de kapitalisten hun toewerpen. Deze kruimels proberen de arme bibliothecarissen en kennismanagers tegen beter weten in te verkopen als ‘een stap in de goede richting’. De informatiehongerigen weten wel beter. Zij stemmen met hun voeten: weg van de bibliotheeksites, op naar de Pirate Bay. Handhaving van hun machtspositie is het oogmerk van de informatie-industriëlen. Lobbyend kregen zij het voor elkaar dat de regeringen van de grootste industriestaten hun belangen in wettelijk beton goten. Dat was buiten de klasse van informatie­proletariërs gerekend. Hun stem wint aan kracht; hun roep om omverwerping van de klassenverhoudingen wordt luider. De tijd is gekomen voor de informatieprofessionals om hun kant te kiezen, en zij aan zij met hen voor vernieuwing en informatievrijheid te strijden. En meteen de nieuwe molochs, de Googles en Amazons, Facebooks en Apples in te peperen dat hun privacy geen handelswaar is. ‘Openheid en vrijheid’ is het devies, en een auteursrecht dat de belangen van de klasse der prosumers respecteert. Informatieprofessionals hebben hun professie te verliezen. Zij hebben een reputatie te winnen. Informatieprofessionals aller landen: verenigt u! Frank Huysmans Dit werk is gelicenseerd onder een Creative Commons Naamsvermelding-GeenAfgeleideWerken 3.0 Nederland ...
By : Redactie /June 07, 2012 /Blog, Voor u gevonden /0 Comment Read More

De bibliotheek in de waardeketen

eureka
(Bron: http://www.vvbad.be/meta/de-bibliotheek-de-waardeketen, Krist Biebauw, directeur van de bibliotheek van Gent auteur is van dit editoriaal van META) Doe op de Staat van het Boek eens een kort statement over de bibliotheek in de waardeketen van het boek. En daarna: kort dat eens in tot een editoriaal. Bij deze. Met de deur in huis: er heerst verwarring over de plaats van de bibliotheek in die ‘waardeketen’, een economisch begrip. De bibliotheek wordt eerst gezien als commerciële speler, als afnemer van producten. In tweede instantie als publieke speler, met een cultuurverantwoordelijkheid. Met grote C. De conclusie? De bibliotheek dient om moeilijke genres in leven te houden en de lokale boekhandel te ondersteunen! Een denkfout, door gebrek aan inzicht in het wettelijke kader. Een collectiebudget is geen onderdeel van een subsidiebeleid, noch voor het boekenaanbod, noch voor de lokale boekhandel. Het dient niet om te ondersteunen of om de markt te corrigeren, maar om dienstverlening aan de burger te verzekeren, met respect voor de overheidsregels. Een overheid is het aan zijn belastingbetalers verplicht middelen zo efficiënt mogelijk te besteden. Wie creatief omspringt met aanbestedingen, maakt kennis met het strafrecht. Ook de dienstverlening is wettelijk bepaald: openbare bibliotheken zijn basisvoorzieningen waar elke burger terecht kan met zijn vragen over kennis, cultuur, informatie en ontspanning. Een basisvoorziening is niet louter een gespecialiseerde voorziening. De vraag van de burger staat centraal. Natuurlijk bestaat dé burger niet. De bibliotheek moet oppassen voor de gemene deler en inspelen op vragen van realistisch afgebakende deelpublieken. Daarin heeft ook de hoogopgeleide medeburger die specialisatie zoekt een plaats. En natuurlijk is vraagontwikkeling (emancipatie, volksverheffing) daar onderdeel van. Een belangrijk onderdeel. Niet de kern. Wat men onvoldoende ziet: de bibliotheek is vooral een lokale publieke speler, deel van het gemeentebestuur. Geen monoliet, maar méér dan 300 verschillende contexten en realiteiten, variërend van heel klein tot heel groot. Die kleinschaligheid heeft tal van nadelen. Maar tegelijk vormen het lokale en het publieke de sterktes van de bibliotheek. De échte waarde ligt niet alleen in de nabijheid van collecties, maar vooral in het bouwen aan een leescultuur in tijden waarin lezen minder diepgang krijgt. Geen enkele cultuurinstelling op Vlaams niveau kan op dat vlak zo mobiliserend zijn. Daarin zijn openbare bibliotheken verwant aan scholen. Door de fysieke nabijheid tot in de kleinste gemeenten en de lokale verankering kunnen bibliotheken een humuslaag leggen voor het lezen. Los van de finaliteit van kopen of lenen, van het fysieke of het digitale boek, van het boek met een grote of een kleine B. Doen we dat al voldoende? Neen. Er is nog heel wat werk voor de boeg. Ja, er wordt nog te veel vanuit louter bibliotheekbezoek geredeneerd. Ja, er wordt nog te veel vanuit klassieke klasintroducties gedacht. En ja, er wordt nog te veel op de gemakkelijke middenklasse gefocust. Maar de capaciteit is er wel. Het is tijd om de bibliotheken als een volwaardig onderdeel te zien van de keten. Maar niet louter als afnemer van producten of als — voor sommigen te goedkoop — doorgeefluik ervan, maar vooral als promotor van boek- en leescultuur. Het is een positie waar iedereen in die keten van meegeniet.
By : Redactie /May 22, 2012 /Voor u gevonden /1 Comment Read More

Note to publishers: Your addiction to DRM is killing you

eureka
Bron: http://gigaom.com/2012/04/18/note-to-publishers-your-addiction-to-drm-is-killing-you/ The Department of Justice’s lawsuit against two major book publishers — for allegedly colluding with Apple to keep the price of e-books artificially high — continues to make its way through the courts, and it has set off a frenzy of finger-pointing about who to blame for the destruction of the book industry at the hands of Amazon’s evil monopoly. I have argued that there’s a little bit of evil on both sides of this issue. But one thing seems fairly certain: If the publishers dislike the power Amazon has over them, they need to recognize they shoulder much of the blame, since they helped to forge the DRM chains that have kept them shackled to the company’s platform. Why not break those chains and try to set their content free instead? The publishers have tried to argue they were forced to cut a deal with Apple to institute an “agency pricing” model for e-books — which allows them to set the ultimate price for their titles instead of giving that power to the end retailer, the way they did with Amazon until Apple came along — because otherwise Amazon would push prices down to unreasonable levels and take even more control over the industry. But who gave Amazon a lot of that control in the first place? The Big Six publishers themselves, by requiring DRM. As author Charlie Stross argued in a recent post: By foolishly insisting on DRM, and then selling to Amazon on a wholesale basis, the publishers handed Amazon a monopoly on their customers. Amazon no doubt wanted to lock up all of that e-book content with digital-rights-management protections just as badly as the publishers did, since that helped tie customers to its Kindle platform and the Amazon ecosystem. But the Big Six enthusiastically embraced the idea, because they believed piracy was a major risk with digital content and the only way to prevent it was to wrap it in Amazon’s proprietary file format. Further, those DRM controls also allowed publishers to set all kinds of restrictions on what e-book owners could do with their books, including how many times (or even if) they could lend them. Has DRM prevented piracy? That seems unlikely, since it is relatively easy to get around those locks and copy a book if you really want to. What is pretty clear, however, is that those rights-management locks have cemented Amazon’s control over the publishers’ content. In other words, it has given the online retailer a stick with which to beat them, as Stross described it recently. And it has also made it more difficult for some independent e-book sellers, because publishers won’t let them sell their books without DRM. Those DRM chains are hobbling the industry, not pirates When it comes to readers and book buyers, meanwhile, DRM has been nothing but a source of pain and frustration, just as it has been in every other content market, including digital music. Books from the Big Six can’t be loaned or borrowed, or they can only be loaned or borrowed a certain number of times. And they can only be used on one platform, with all kinds of restrictions. What these chains and locks do, more than anything else, is to make the simple act of buying and reading a digital book horrendously complicated. Does that make more people want to buy and read e-books? It’s hard to see how. In a very real sense, those locks are hobbling the industry. I think Christopher Mims of MIT’s Technology Review is right when he says the only option for publishers is to embrace the disruption that digital provides and do their best to disrupt themselves — and Amazon — rather than setting up artificial barriers: It’s abundantly clear that publishers that survive in an Amazon world will be those who disrupt Amazon itself. If Amazon’s aim is to “cut out the middleman” then the next logical step is for publishers to cut out the middleman that is Amazon. Some publishers refuse to bow to the god of DRM: O’Reilly Media, for example, sells all of its titles without any digital restrictions whatsoever. Tim O’Reilly has said he isn’t concerned about digital piracy, because most of the people who take his books without paying probably never would have bought a copy anyway. So it’s not as though he has lost a sale, and someone who reads them for free might later decide to pay (musician Neil Young has said that “piracy is the new radio”). And J.K. Rowling sells e-book versions of her massively successful Harry Potter series without DRM, although digital locks are added when a copy is downloaded to a Kindle. Some, including Financial Times writer John Gapper, are skeptical that giving up DRM would make much of a difference for traditional publishers, since Amazon would presumably just continue to push down prices of e-books regardless, putting pressure on their profit margins and inexorably gaining more market share. And abolishing DRM certainly wouldn’t be some kind of magic wand that would return the book-selling business to the glory days of old. But at least it would give publishers a chance to be more flexible and adaptable, instead of trying to prop up their failing business model with price-fixing. Michel Wesseling: Een interessant artikel waarin wordt beweerd dat uitgevers beter hun krampachtig vasthouden aan auteurs- en copyrights kunnen opgeven en boeken vrijelijk beschikbaar kunnen stellen. Steun in de rug voor http://www.openbibliotheken.nl en andere initiatieven om informatie vrijelijk beschikbaar te stellen aan burgers. En wat doen de NL openbare bibliotheken?    
By : Redactie /April 19, 2012 /Voor u gevonden /1 Comment Read More

Voor u gevonden: Selexyz , de Slegte , Boeken en Procures

loep
Bron: http://www.dagtaak.org/2012/04/selexyz--de-slegte--boeken-en-procures.html Let goed op de volgorde: Donner-De Slegte, Scheltema-De Slegte, Broese-De Slegte. En niet andersom. Vorige week leek het er nog op dat de oude namen zouden verdwijnen, maar het frisse opkoopfonds Procures maakt korte metten met de naam Selexyz. Oude namen gaan weer herleven. De Slegte trekt in bij de oude mastodonten van het boekenwezen. De Slegte trekt er niet zo maar in, maar totaal. Zoals het er nu naar uitziet wordt het een reuze-verhuizing. De boeken van het grote ramsj-bedrijf worden in dozen gepakt en verhuisd naar de chique panden van de voormalige Selexyz-winkels. Het lijkt een beetje alsof de voedselbank bij Albert Heyn intrekt, alsof kringloopbedrijf De Losse Stekker haar spullen in de Ikea-vestiging plaatst, alsof Marktplaats voortaan via Sotheby's verkoopt. Chique naast Ramsj, Oud naast Nieuw. "Boeken zijn boeken," moet de voormalige partner van Catherine Keijl hebben gedacht. Maurits Regenboog is een van de oprichters van Procures. Een opkoopfonds, de naam voorspelt weinig goeds, dat volgens het Boekblad, al meer dan een half jaar zinspeelde op de overname. Binnen een paar maanden moet de verhuizing compleet zijn en zal oud en nieuw papier samengevoegd worden. "Op welke afdeling heeft u dit gekocht, mevrouw?" Afhankelijk daarvan zal het boek verpakt worden in een bruin kaftpapiertje of het feestelijke glanspapier dat bij een fris nieuw boek hoort. Waar links de nieuwkopers door het poortje gaan, komen rechts de verkopers binnen om de pas aangeschafte en reeds gelezen boeken te verpatsen aan dezelfde winkel. Misschien was de makke van de grote nog niet lang opgerichte Selexyz ketens wel dat ze te groot waren, dat er teveel personeel nodig was om de klanten door door het papierbos naar de juiste bomen te leiden. Het zal er nog voller worden. Voor Ikea looppaden en verdwaald personeel wordt gevreesd. De kleine gespecialiseerde boekwinkel, waar de man of vrouw achter de balie uit zijn of haar hoofd weet waar elk boek staat, en het hoogstwaarschijnlijk ook nog gelezen heeft is door de Bol.com en de grote ketens al bijna weggeconcurreerd. Laten we hopen dat deze dragers van het boekenvak hier garen bij spinnen en weer service kunnen gaan verlenen. Zit je krap bij kas en wil je na het lezen je boek weer verkopen dan weet je waar je moet zijn.
By : Joost Heessels /April 04, 2012 /Blog, Voor u gevonden /0 Comment Read More

Voor u gevonden: Zomer65, De polsstok wat verder zetten

loep
(Bron: Zomer65.blogspot.com/ maart 2012) Ik heb er baat bij om af en toe na te denken over waar de bibliotheek over 10 of over 20 jaar zou kunnen staan. Lastig en leuk om te doen. Want we weten helemaal niet goed wat de toekomst ons zal brengen. En tegelijkertijd, ik heb wel de behoefte om er over na te denken. Alleen en samen met de omgeving en belanghebbenden van de bibliotheek. Ik heb na een brainstorm met mijn managementteam mijn gedachten de vrije loop gelaten. Wat zou het kunnen worden? Het is geen recept, het is geen beleidsvisie, het is een hoopvol toekomstperspectief waarvan ik hoop dat in ieder geval een aantal elementen waarheid zullen worden. CONCEPT BIBLIOTHEEK KENNEMERWAARD (OVER 10-15-20 JAAR) De bibliotheek van nu staat aan de vooravond van nog grotere veranderingen dan die van de afgelopen 10 jaar. • Over 10 jaar is de bibliotheek met haar fysieke vestigingen aanwezig in de centrale kern van de gemeenten waarmee ze een subsidierelatie heeft. Deze voorziening in de grootste kern heeft een magneetwerking, het is de plek waar burgers naar toe gaan om te studeren, ondersteuning te krijgen bij het vinden van hun weg in tussen waarheid en leugen, kinderen geïnspireerd worden om te lezen, om zich te ontwikkelen, zichzelf te ontdekken in de talenten die ze bezitten. • In de overige kernen, wijken heeft de bibliotheek in multifunctionele accommodaties een doelgroepenbibliotheek. Toegespitst op de behoeften van de minder mobielen in die wijk en jeugd tot 12 jaar. De bibliotheek ondersteunt het onderwijs op maat, met leesbevorderingsprogramma’s, met leer- en zoekvaardigheidsprogramma’s. De bibliotheek is betrokken bij het realiseren van het curriculum van de scholen in haar werkgebied. Voor zorginstellingen biedt de bibliotheek een programma waarmee de instelling in kan spelen op de behoeften van haar bewoners en begeleiders. Met dit aanbod worden bewoners geactiveerd met beeld, lees- en luistermateriaal. • De digitale bibliotheek wordt landelijk gevuld met content. De bibliotheek vult dit aan met lokaal en regionaal materiaal. Door gebruik te maken van communities en sociale media weet de bibliotheek kenners en vragers met elkaar in contact te brengen. De bibliotheek fungeert als een kennis-HUB voor de burgers van haar werkgebied. • Bij de vermarkting van diensten ligt de focus op inhoud. De toegevoegde waarde van het personeel zit in de kennis van de collectie, van informatie beschikbaar via andere bronnen en het netwerk waarin de bibliotheek opereert. Bibliotheekmedewerkers zijn in staat om vraag en vrager te verbinden aan antwoord of antwoordgever. Bij de uitleenfunctie van de bibliotheek wordt uitgegaan van de zelfredzaamheid van de klant, de inrichting is afgestemd op de zelfbediening door de klant. Lees heel het blog op Zomer65 en lees ook deel 2
By : Redactie /March 28, 2012 /Voor u gevonden /0 Comment Read More

Voor u gevonden: Bibliotheekmarketing, het is eigenlijk zo simpel

eureka
Blog van  Jan Willem Alphenaar/ Powerpr Bibliotheken hebben het zwaar. Zwaar door de veranderende consument die alles digitaal wil lezen en bekijken. De consument die alle informatie opzoekt op Google en Wikipedia. Bibliotheken moet sluiten of samengaan, waardoor lokale informatiepunten en inspiratieplekken verdwijnen. Zonde! Bibliotheken hebben zo veel meer te bieden dan de digitale wereld ons kan bieden. Of in ieder geval andere dingen. Een plek om rustig te lezen, je te laten voorlichten door een medewerker over een bepaald onderwerp en ook om je spontaan te laten verrassen bij het lopen langs een boekenkast. Gisteravond was ik spreker bij de eerste bijeenkomst van Social Media Club Oss (#smc0412) en deze vond plaats in de Bibliotheek. Vreemde plek om een groep digitale enthousiastelingen te ontvangen? Nee, integendeel. De directeur van de Bibliotheek zag hier een uitgelezen kans om de digitale voorlopers in te zetten voor het fenomeen Bibliotheek. Doordat de Bibliotheek zo gastvrij was (de directeur schonk zelf de koffie in) werd er zeer positief over getwitterd. In de media was deze bijeenkomst ook al aangekondigd, wat de nodige publiciteit voor de Bieb opleverde. Gisteravond was de Bibliotheek even vereenzelvigd met alle moderne ontwikkelingen op het gebied van informatie. Lees heel het blog op Powerpr.nl  
By : Joost Heessels /March 01, 2012 /Voor u gevonden /2 Comments Read More

New York’s Alternatieve openbare Bibliotheek

phoneboothlibrary03-600x380 (1)
'Er zijn 13.659 telefooncellen op de trottoirs van New York tegenover 17 miljoen mobieltjes. Is de telefooncel een anachronisme of een kans...' dit is de tekst op een poster ontworpen door de New Yorkse architect John Locke. Locke is de architect ‘Department of Urban Betterment' een project welke interventies wil doen in New York. Een van hun projecten is het transformeren van telefooncellen naar wijk-bibliotheken. Om dit te bereiken zijn er speciale plexhouten boekenkasten geinstalleerd rondom de telefoon. De publieke telefoon zelf blijft overigens bruikbaar, verder heeft Locke geen ingrepen gedaan. De boekenkasten verschijnen momenteel in Manhattan Valley and Morningside Heights in New York. John Locke was geïntrigeerd door het fenomeen van de publieke telefoon, welke hij omschrijft als 'dode technologie zwevend op de rand van verouderde techniek'. Het mobieltje heeft een gigantische opmars doorgemaakt, maar ondanks dat zijn de relieken van een eerder gedeeld publiek leven nog steeds zichtbaar om ons heen. Joch Locke onderzocht en besloot tot herprogramering van deze ongebruikte ruimte en creeerde zo een nieuwe openbare plek, hernieuwd geschikt voor ontmoeting en het delen van informatie. [All images via Designboom]     Tekst Vrij naar: http://www.architizer.com/en_us/blog/dyn/39208/phonebooth-library-nyc/
By : johnbosma /February 21, 2012 /Innovatie, Voor u gevonden /2 Comments Read More
  • Archief

  • Onderwerpen